|
UĞUR BÖCEĞİ ANAOKULLARI
O K U L A B A Ş L A R K E N
Okulun açılmasıyla birlikte öğrencilerimiz okula ve bu yeni duruma uyum sürecine girmiş bulundular. Bu süreci siz velilerimizle birlikte en sağlıklı biçimde atlatacağımıza inanıyoruz. Beraber yaşayacağımız bu süreci “UYUM” olarak adlandırıyoruz.
Uyumu kısaca; bireyin sahip olduğu özellikler ve kendi benliği ile çevresi arasında dengeli bir ilişki kurabilme ve sürdürebilme süreci olarak tanımlayabiliriz. Tüm öğrencilerimiz okula, arkadaşlarına ve öğretmenlerine karşı uyum süreçlerini farklı boyutlarda yaşayacaklardır. Kimisi çok çabuk ortama adapte olurken, kimisi annesinden babasından ayrılmakta zorlanacaklardır. Çocukların bu süreci farklı boyutlarda yaşaması “duruma hazır oluşla” ilgili olduğu kadar sosyal gelişim aşamasında da farklı yerlerde olmalarından kaynaklanmaktadır. Tabi ki bunların yanı sıra çocukların hayatlarında okulla birlikte birtakım değişiklikler yaşanmaktadır:
- - Uykudan uyanma saatleri
- - Anne-babaları ile geçirdikleri süre
- - Evlerinde geçirdikleri süre
- - Otorite değişikliği (anne – babanın yerini öğretmene bırakması)
- - Oynadığı oyuncaklar
- - İlgi (merkezde yalnızca kendisi varken arkadaşlarının ortaya çıkması )
Aynı zamanda çocuğumuz okul ortamı ile ilgili kaygılarda yaşayabilir: (annem ve ya babam gelmezse, servisten almazlarsa, okulda kalırsam gibi). Yine aynı süreçte ağlama, anne – babadan ayrılmayı reddetme, altına kaçırma, grup etkinliklerine katılmak istememe, fiziksel rahatsızlıklardan şikâyet etme, iştah kaybı, az uyuma ve gece korkuları gibi her zaman gözlemlenmeyen davranışlar ortaya çıkabilir. Çocukların dili ile bu güçlükler aşağıdaki şekilde ifade edilebilir:
- - Neden annemden ve babamdan ayrılıyorum?
- - Bütün bu çocuklarda kim?
- - Öğretmenim beni burada koruyabilecek mi?
- - Annem gidip de ya geri gelmezse ne olacak?
- - Evin yolunu da bilmiyorum?
- - Burada yalnız ne yapacağım?
- - Ağlarsam annem ya da babam belki benimle kalır?
Tüm bu sürecin doğal bir süreç olduğunu, çocukların yeni bir çevreye, yeni bir yaşam biçimine uyum sağlamada bireysel farklılıklarına göre farklı tepkiler gösterebileceklerini de hep hatırlayalım. Çocuklarımızın bu süreç içindeki yaşantılarını diğer çocuklarla karşılaştırmak yerine, onun kendine özgü gelişimini dikkatle gözlemlemeyi ve anlayışla yaklaşmayı da unutmayalım.
Çocuğumuzun okula başlaması sadece onun için değil aynı zamanda bizim içinde yeni bir deneyim… En değerli varlığımızı yeni bir çevreye yeni insanlara emanet ediyoruz. Bizimde bu yeni ortamı az tanımamızdan kaynaklanan kaygılarımız olabilir. Örneğin aklımızdan bu düşünceler geçebilir:
- - Acaba çocuğum tam olarak hazır mı?
- - Anne baba olarak yeterli ve hazır mıyız?
- - Çocuğum arkadaş edinebilecek mi?
- - Onun için burası en doğru yer mi?
- - Öğretmeni ile anlaşabilecek ve birbirlerinden hoşlanacaklar mı?
Bu dönemi kendimiz ve çocuğumuz için nasıl kolaylaştırabiliriz?
- - Bu dönemde çocuğumuzun en çok ihtiyaç duyduğu şey güvendir. Onda gördüğümüz olumlu yönleri desteklersek olumlu davranışlarının pekişmesine ve pek çok alanda kendine güven duymasına yardımcı olabiliriz. Bu dönemi kolaylaştırmak için onu takdir etmemiz ve yapamadıklarını değil başarabildiklerini vurgulamamız ona sunabileceğimiz en büyük yardım olacaktır.
- Çocuklarımıza verdiğimiz sözleri mutlaka yerine getirmeliyiz. Bu davranış onların bize karşı güven duymalarını sağlayacaktır. Kendini güvende hisseden çocukta uyum süreci daha sağlıklı atlatılacaktır.
- Onun anlayabileceği kavramlarla (kahvaltıdan sonra, öğle yemeğinden önce, ikindi kahvaltısında vs) ne zaman geri geleceğimizi belirtmeliyiz ve çocuğumuzla belirlediğimiz bu saate sadık kalmalıyız.
- Çocuğumuzdan ayrılırken yorgun, aç ve uykusuz olmamasına özen göstermek bizim için ayrılmayı kolaylaştıracaktır.
- Okul tarafından bizlere yapılan yönlendirmelere uygun hareket etmeliyiz.
- Kendi okula başlama sürecimizi, deneyimlerimizi çocuklarımızla paylaşarak rahatlatıcı çözümler bulup onun duygularını anladığımızı ifade edebiliriz.
-Bizim içinde yeni olan bu süreçte çeşitli kaygılar yaşayabiliriz. Bu kaygı ve endişelerimizi çocuğumuza hissettirmememiz işimizi kolaylaştıracaktır.
- Okulda yaşadığı, onu mutlu eden ve heyecanlandıran olayları paylaşmaya özen gösterelim. Onu üzen ve kaygılandıran yaşantıları da bizlerle paylaşması için yüreklendirelim.
- Duygusal davranmamaya gayret sarf edelim, kabul edilebilir davranışlar için kesin limitler koyalım. Çocuklar istendik ve hoş görülebilir davranışların neler olduğunu bilirlerse kendilerini daha güvende hissederler. Eğer çocuk anne – babasını dinlemiyorsa bu doğrudan uygulanan farklı disiplin stratejilerine ve çocuğu etkileyen anne – baba arasındaki tutarsızlıkların, çatışmaların varlığına bağlıdır.
- Bunların dışında bu konuyla ilgili sorunlarınız için okulumuzun Psikolojik Danışma Biriminden her zaman destek alabilirsiniz.
Hep birlikte sevgi dolu bir eğitim – öğretim yılı geçirmeyi diliyoruz. Hoşça ve sevgiyle kalın.
KURUCU-SORUMLU MÜDÜR
FİLİZ BARDAKCI
|
